Βραδιά Καβάφη
«Εκείνη του Αυγούστου – Αύγουστος ήταν; – η βραδιά…»
Η ποιητική όραση του Καβάφη ξένισε στους χρόνους που ζούσε, έπεσε σαν ένα ξένο σώμα σ’ ένα κλίμα ποιητικό διαφορετικό από το δικό του. Όμως η ποίησή του είχε πολύ αλήθεια, πολύ ουσία και βάθος ζωής. Ήταν μια εξομολόγηση ζωής αντλημένη από δυνατά συναισθήματα και πάθη, εκφρασμένη με τον πιο δραματικό και ιδιότυπο τρόπο.
Ήταν ένας ασυνήθιστος καρπός με πολύτιμο περιεχόμενο γι’ αυτό έσπασαν από παντού κάποτε τα φράγματα της αντίστασης, της έχθρας, της αδιαφορίας.
Το έργο του αγαπήθηκε, θαυμάστηκε, ερευνήθηκε σε βάθος, το ύφος του βρήκε μιμητές ανάμεσα σε πάμπολλους Νεοέλληνες ποιητές, περισσότερο ή λιγότερο αξιόλογους, δέσμιους της ακαταμάχητης έλξης του (Στερεωμένο όσο ποτέ αυτό το έργο θα ταξιδεύει σίγουρο προς το μέλλον, τραβώντας πάντα καινούργιους θαυμαστές έτοιμους να το αγαπήσουν – όσο βέβαια δε θα λείψουν από τον κόσμο τούτο η ευαισθησία και το σκύψιμο πάνω από τα βιβλία των ποιητών, που φέρνουν μέσα από τους στίχους τους στο φως τις εξαίσιες εξομολογήσεις τους για τη ζωή και τον άνθρωπο).
Εάν σήμερα ο Καβάφης έχει τόσο μεγάλη διεθνή αναγνώριση οφείλεται στο γεγονός πως το ποιητικό του μήνυμα ανταποκρίνεται στις αναζητήσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Ένα βασικό γνώρισμα της μετά βιομηχανικής κοινωνίας μας είναι η οικουμενικότητα.
Γι’ αυτό και βρίσκει σήμερα μεγαλύτερη απήχηση εκείνη η ποίηση που ασχολείται με πανανθρώπινα στοιχεία. Και τέτοια ακριβώς είναι η ποίηση του Καβάφη πανανθρώπινη και οικουμενική. Ο οικουμενισμός του Καβάφη είναι ένας οικουμενισμός που πηγάζει αυθόρμητα από μια ύπαρξη που κινείται προς την ολοκλήρωσή της. Είναι ο οικουμενισμός του ελεύθερου προσώπου που μέσα από τους αναβαθμούς της ανέλιξής του συναντά την οικουμένη και διαπιστώνει την κοινή μοίρα των ανθρώπων. Ο Καβάφης ξεκινά από ένα συγκεκριμένο προσωπικό ή εθνικό γεγονός για να μας δώσει μέσα από αυτό ένα πανανθρώπινο μήνυμα. Οι αξίες που προβάλλει είναι αξίες του ανθρώπου. Οι αξίες όμως αυτές είναι ντυμένες με μανδύα Ελληνικό. Γι’ αυτό κι ο Καβάφης εκφράζει με το δικό του ξεχωριστό τρόπο την οικουμενικότητα του Ελληνισμού
«Εραστές των τεχνών και του λόγου στην ακριτική νήσο Σύμη .9 Αυγούστου 2005 μ.Χ.»
Ολόφωτη είναι η νύχτα
του Αυγούστου αυτουνού
που έσμιξε η παρέα
κι έπλασε με το νου
αχνή μορφή του γέρου της Αλεξάνδρειας
και διάβασε τα λόγια που γράφτηκαν για μας.
Ευλογημένη νύχτα
κι ήταν Αυγούστου εννιά
στα δύο χιλιάδες πέντε
στης Σύμης τα στενά
που ακούστηκε του γέρου, ιδανική φωνή
φωνή αγαπημένη στης νύχτας τη σιωπή.
Νύχτα γλυκιά τ’ Αυγούστου
άξιοι μουσικοί
και εραστές του λόγου
σας κάλεσαν μαζί
κι ανάστησαν τα λόγια, τ’ απλά μα και σοφά
κληρονομιά σ’ ανθρώπους με μάτια ανοιχτά.
Απόψε ο κάθε στίχος
ήταν ελληνικός
εν φαντασία και λόγω του κόσμου θησαυρός.
Ποίημα του Α. Μαδαμόπουλου που μελοποιημένο τραγουδήθηκε ως εξόδιο άσμα.