Αφιέρωμα στην ποιήτρια Κική Δημουλά, ΗΡΑΚΛΕΙΑ 2018, Δήμου Ηρακλείου Αττικής
Και πώς να εκθέσω τα κοιτάσματα των λαβυρίνθων της ψυχής σου, αφού η ίδια αγανακτείς, όταν τα μέσα τινάζονται και σκορπιούνται έξω. Πώς τα εχέμυθα μαξιλάρια των ιερών και ανίερων ενυπνίων σου; Πώς τη συνδόνη των εκλεκτών περιπτύξεων ή της μοναξιάς σου να απλώσω και να αερίσω σ’ αυτή την κατάμεστη πλατεία και να τα εκθέσω προ ομμάτων, όταν εγώ αόμματος πιότερο μετείχα των στοχασμών σου. Σαν υπνοβάτης περνούσα μέσα από τις εικόνες σου και τις υπέκλεπτα; Και πώς να σε ξεδιπλώσω;
