Ζωγραφική και υφαντές κατασκευές
Εξελίσσοντας θέματα και τεχνικές παρουσιάζω εκατό περίπου έργα στο πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Ηρακλείου.
Ο δημιουργός και ο χρόνος
Κάθε καλλιτεχνικό δημιούργημα είναι το στερεό κατάλοιπο μιας βαθιάς και διαπεραστικής συγκίνησης, μιας σκέψης επίμονης αλλά παράλληλα και μιας αγωνίας και ενός μόχθου του καλλιτέχνη να αποτυπώσει εφάπαξ ό,τι είναι συνεχές, ρευστό, ευμετάβλητο.
Η πράξη του δημιουργείν δεν είναι παρά μια θεαματική κατάδυση. Βουτιά στα χρώματα και στα νήματα είναι και οι ζωγραφιές και οι κατασκευές μου. Βουτιές των ιδεών στην ανόργανη ύλη και στις διαδικασίες μορφοποίησής τους, για να προσληφθούν, να αξιολογηθούν και να μορφοποιήσουν με τη σειρά τους τους αποδέχτες στο βαθμό που δύνανται.
Η βουτιά στα χρώματα, στα νήματα είναι συνάμα και βουτιά στο χρόνο, την ιστορία. Το έργο γεννιέται και έκτοτε χρονολογείται, αρχίζει την εγκόσμια υλική ζωή του. Ο καλλιτέχνης δημιουργεί, μεταποιεί δηλαδή τον ωρολογιακό χρόνο σε ψυχολογικό, σε διάρκεια. «Τρώει» το χρόνο ενώ «τρώγεται» από αυτόν. Παγιδεύοντας, καθώς πιστεύει, στιγμές μοναδικές και συγκλονιστικά βιώματα βρίσκεται εν τέλει παγιδευμένος και ο ίδιος. Στοχεύοντας στην αιωνιότητα νικιέται και αυτός από τη φθορά, αλέθεται από τη μηχανή του χρόνου. Τα έργα του «Κλεψίχρονα» και «Χρονοπαγίδες».
Η βουτιά του καλλιτέχνη – δημιουργού είναι ηρωική, γιατί έχει απόλυτη συνείδηση του αναπόφευκτου και το περιμένει. Όχι στωικά αλλά με την αξιοπρέπεια και την ετοιμότητα του αγωνιστή. Κατ’ αυτό τον τρόπο η τέχνη αποδεικνύεται παραμύθι, άρα ψέμα. Παράλληλα όμως και ευεργετική παραμυθία, «νάρκης του άλγους δοκιμή». Κάθε δημιούργημα είναι μια μικρή μόνο προσωπική νίκη. Μια εφήμερη αυταπάτη του καλλιτέχνη ότι έχει καταβάλει το Αήττητο. Αυτή η μικρή νίκη τον επιβραβεύει με μια ανάλογη δόση ηδονής, καθώς επιβραβεύεται κάθε παραπλανημένος θρίαμβος πριν την τελική συντριβή, την εσχάτη δηλαδή αλήθεια.
Μένει βέβαια το έργο, που, παραπέμποντας τους εραστές των τεχνών έμμεσα στη συναρπαστική και επώδυνη πτήση αλλά και στην τραγική πτώση του δημιουργού, συντηρεί τόσο το δικό του μύθο όσο και το μύθο της Τέχνης.
Υφαίνοντας τον χρόνο.
Πενηντάρης μελαγχολικά αισιόδοξος.
Οι είκοσι τέσσερις τελευταίες αναγνώσεις ποιημάτων της Κικής Δημουλά στη χιλιετία που φεύγει.
Μια από τις παράλληλες εκδηλώσεις που έγιναν στον χώρο της έκθεσης.

